Ardo-mota
bakoitzak kontsumorako eta dastaketarako tenperatura optimo bat dauka.
Tenperatura oso garrantzitsua da, izan ere ardo bera tenperatura desberdinean
edanez gero, antzematen ditugun sentsazioak oso desberdinak izango
dira.
Aromak:
Zenbat eta tenperatura altuagoa, orduan eta lurrunketa handiagoa izango
dute aromek.
Zaporeak:
Azidotasuna.
Zenbat eta tenperatura altuagoa izan, nabariagoa izango da azidotasuna.
Adibidez: 8º C-tan zerbitzatutako ardo zuri baten azidotasun handia
atsegina izan daiteke, azidotasun fresko eta orekatua iruditzen zaigu.
Baina 18º C-tan edaten badugu, azidotasun hori desatsegina irudituko
zaigu.
Azukreak eta alkoholak.
Azidotasuna bezala, gozo-sentsazioa ere tenperaturarekin batera nabarmenago
egiten da. Ez da gauza bera ardoa 7º C-tan edo 18º C-tan edatea. 7º
C-tan, azukrea gainerako zapore-sentsazioekin orekatuta egongo da,
baina 18º C-tan, gozotasuna desorekaturik egongo da, gozoegia irudituko
zaigu.
Sentsazio gaziekin, mingotsekin eta astringenteekin ordea, azidotasunarekin
eta azukreekin gertatzen zitzaigunaren kontrakoa gertatuko zaigu.
Zenbat eta tenperatura txikiagoa, orduan eta nabarmenagoak izango
dira sentsazio horiek. |
| |
| Ondoren, ardo-mota bakoitzaren KONTSUMORAKO
tenperatura egokia adieraziko dugu. Baina kontuan eduki behar da,
DASTATZEKO, tenperatura horiek 2º inguru igo behar direla, tenperatura
altuagoa denean hobeto antzematen baitira akatsak. |
 |
|
Zuri lehor gazteak, erdi-lehorrak
eta manzanilla ardoak, eta finoak: 8-10º C.
Ardo horiek freskotasuna eta azidotasuna dituzte ezaugarri;
tenperatura horretan daudenean sentsazio atsegin eta freskoa
antzemango diegu. |
 |
|
Apardunak (cava,
champagne...): 6-8º C.
Tenperatura altuagoan, ezaugarri dituzten fintasuna eta karbonikoa
galtzen dute. |
 |
|
Ardo gozoak, 6-8º C.
Tenperatura altuek gozotasuna nabarmentzen dute, baina gainerako
zaporeak galdu egiten dira, beraz, gozoa baino ez dugu antzemango. |
 |
|
Ardo zuri zahartuak eta barrikan hartzituak:
11-13º C.
Ardo freskoen aldean, tenperatura altuagoa behar dute. Horrela,
barrikako eta botilako ontze-aldian bilakatu diren aroma berriak
antzemango ditugu. |
 |
|
Gorriak: 10-12º
C.
Zurien eta beltzen artean dagoen ardo-mota honen ezaugarri guztiak
antzeman ahal izateko. |
 |
|
Ardo beltz gaztea:
12-14º C.
Ardo beltzen ñabardurak ditu, baina astringentzia txikiagoa
duenez, freskotasuna nabarmentzen zaio. |
 |
|
Ardo beltz zahartuak:
16-18º C.
Tenperatura horretan, ontze-prozesuan hartutako aromak nabarmentzen
dira. Tenperatura baxuagoan ez dira aromak lurruntzen eta, ahoan,
oso astringenteak iruditzen zaizkigu. Tenperatura altuagoa denean,
alkohola nabarmentzen da eta horrek gainerako aromak estaltzen
ditu. |
|
 |
|
Kopa adierazitako tenperaturan
edukitzeko, kontuan hartu behar dugu ardoa zerbitzatzean tenperatura
hori aldatu egin dezakeela. Esaterako, 20º C-tan dagoen areto
batean, 8º C-tan dagoen ardoa zuria botilatik kopara zerbitzatu
eta ahora eramatean, 10 11º C-tan egongo da. Udan, ohikoa da
bi minutuan 4º igotzea.
Ardoari ez zaizkio tenperatura-aldaketa bortitzak komeni. Ardoa
egoki zerbitzatzeko, garrantzitsua da izotz-ontziak erabiltzea.
Bertan, ura soilik edo ura eta izotza ipiniko dugu, lokalaren
tenperaturaren eta ardoaren arabera. Teknika hori gero eta gehiago
erabiltzen dute jatetxeetan, eta gaur egun izotz-ontzi bat eskatzea
ez da hain gauza bitxia. Kontuan hartu behar dugu ardo gehiegi
ere ez dugula zerbitzatu behar kopan, bertan berotu egiten baita,
beraz, hobe da gutxi eta sarritan zerbitzatzea.
Ez ahaztu inoiz ez dela ardoa 4º C-tik behera zerbitzatu behar,
tenperatura hortik behera dastamen-papilak “anestesiatuta”
geratzen dira eta ez dugu sentsaziorik antzematen. |
|
|
